7 februari 2018

Directie brandt zich niet aan veiligheid

Afgelopen week las ik een artikel in de krant met de kop “Controlekamer speelt met vuur.” “Operators negeren alarmsignalen en zetten levens op het spel.”

Het artikel ging over de uitkomst van een onderzoek wat heeft plaatsgevonden naar aanleiding van een brand die was uitgebroken op een olieraffinaderij. Tijdens de bewuste avond ontstond er een probleem in de installatie. In de controlekamer komen er in tien minuten tijd 250 alarmen binnen. In een poging de fabriek aan de praat te houden worden de veiligheidsprocedures door de operators volledig genegeerd met uiteindelijk brand als gevolg.

Als reactie op de uitkomst van het onderzoek zegt de directeur van de olieraffinaderij; “Veiligheidscultuur is lastig aan te leren. Doe jij de gordel in de auto omdat je anders een boete krijgt? Of omdat je letsel wilt beperken. Het moet uit jezelf komen. We maken daar voortdurend stappen in, maar we zullen nooit klaar zijn.”

In essentie is dat de veiligheidscultuur die je nastreeft, veiligheid vanuit een intrinsieke motivatie van medewerkers. Toch denk ik dat er in deze benadering een gevaar schuilt. Het werken aan de intrinsieke motivatie van medewerkers op het gebied van veiligheid kost tijd. Deze tijd kunnen we als het om veiligheid gaat ons niet permitteren.

Het werken aan een de juiste veiligheidscultuur begint met leiderschap.

In dit kader lees ik in het krantenartikel; “De operator alarmeert zijn chef. Met een herstart willen zij voorkomen dat de Powerformer platgaat. Zij verdelen de taken om de installatie te herstarten en roepen de hulp in van nog een extra operator, die van elders moet komen.”

Als deze manier van werken geen uitzondering is in de organisatie is er iets fundamenteels mis met de veiligheidscultuur.

De juiste veiligheidscultuur in een organisatie begint bij de directie. De manier waarop in het management over veiligheid wordt gesproken en tot uiting komt in hun gedrag is bepalend voor de veiligheidscultuur op de werkvloer.

Veiligheid verdiend dagelijks 100% aandacht door o.a.:

  • Als leidinggevende voldoende tijd op de werkvloer door te brengen, alleen daar kun je het gedrag van medewerkers observeren.
  • Medewerkers die het juiste veiligheidsgedrag laten zien openlijk te waarderen.
  • Niet met medewerkers te onderhandelen over veiligheid, we werken volgens de veiligheidsprocedures en anders niet. Hoe meer er wordt afgeweken van veiligheidsprocedures hoe moeilijker het wordt om medewerkers aan te spreken op onveilig gedrag.
  • Het handhaven van de veiligheidsregels. Implementeer geen veiligheidsregels als je als leiding niet bereid bent om deze te handhaven. Aanspreken zonder consequenties creëert een gedoogcultuur in een organisatie. Wees als leiding duidelijk in welk gedrag je onacceptabel vindt, eventuele consequenties in de vorm van disciplinaire maatregelen horen hierbij.
  • Veiligheid op nummer-1 te zetten. Economische motieven kunnen nooit de reden zijn om bij storingen een productieplant aan de praat te houden.

Het krantenartikel sluit af met “Tegen de medewerkers zijn stevige disciplinaire maatregelen genomen. Als zij de regels hadden gevolgd, was dit niet gebeurd”. Ik hoop dat er ook disciplinaire maatregelen zijn genomen richting directie/management en deze maatregelen niet beperkt zijn gebleven tot alleen de operators. Als op leidinggevend niveau het veiligheidsbewustzijn niet op orde is hoeven we op uitvoerend niveau niet veel te verwachten.

Wil je weten wat we op het gebied van leiderschap en veiligheid voor jouw organisatie kunnen beteken? Zie www.P3RSONAL.nl , we maken graag een afspraak.

Terug naar overzicht ➜

Laatste nieuws



In het krijt staan

Het was al een aantal jaren geleden dat ik hem voor het laatst had gezien, Joris, vrolijk en bruisend van energie. Maar nu ik hem na een aantal jaren terugzie tijdens een training straalde hij weinig energie meer uit. Na afloop van de training wil hij graag een coachgesprek. Joris gaat zitten en begint zijn […]

Lees verder ➜

Heb je even voor mij?

Tijdens onze heerlijke vakantie in Macedonië zaten we een hapje te eten op een mooi zonnig terras. Een paar tafeltjes verder zat een echtpaar met hun puberzoon. Op de een of andere manier trokken ze mijn aandacht. Pa en ma zaten al een tijdje smakelijk aan hun hoofdgerecht. Naast het bord van moeder lag haar […]

Lees verder ➜

Feedback, durf jij naar jezelf te kijken?

De laatste weken heb ik een aantal coachgesprekken met mensen gehad als onderdeel van een ontwikkelprogramma in een organisatie. Tijdens de gesprekken valt op hoe moeilijk het soms voor mensen is om persoonlijke thema’s te benoemen die belemmerend werken in hun persoonlijke ontwikkeling. Soms hoor je mensen zeggen ‘Ik krijg nooit feedback van mijn collega’s […]

Lees verder ➜
.